Hunting Zombies

birth of an rpg

Η αρχή του πολιτισμού.

(συνέχεια από το προηγούμενο)

Τα δόντια του ζόμπι καρφώνονται στο λαιμό σου. Φαίνεται πως θα πεθάνεις. Η αδρεναλίνη όμως έχει άλλη άποψη. Μαζεύεις όση δύναμη έχεις, δυναμωμένος από τον πόνο και το φόβο του θανάτου και σπρώχνεις τον πρώην χασάπη μακριά από το λαιμό σου προτού τα δόντια του χωθούν πολύ βαθιά στη σάρκα σου. Δεν έχει συνηθίσει φαίνεται τη νέα του κατάσταση, γιατί χάνει την ισορροπία του και ξαπλώνει φαρδύς πλατύς στα πλακάκια. Ένα χασαπομάχαιρο τραβάει την προσοχή σου. Με τη σειρά σου, το τραβάς κι εσύ από την τάβλα που ήταν καρφωμένο και πετάγεσαι τρέχοντας έξω.

Και τώρα; Τι κάνεις…;

Έλα ντε! Πρέπει να επιβιώσεις. Δεν είναι στη φύση σου να κάτσεις να αποθάνεις σαν το σκυλί στ’αμπέλι. Χρειάζεται να προμηθευτείς τα απαραίτητα. Τροφή, νερό, φροντίδα για την πληγή σου, ίσως ένα καλύτερο όπλο από το μαχαίρι. Κάτι μακρύτερο. Και πάνω από όλα, χρειάζεσαι βοήθεια. Έναν ακόμα ζωντανό. Στρίβεις στη γωνία και αρχίζεις την πραγματική περιπέτεια της ζωής σου…

Είναι πράγματι σαν να ξεκινάει ο πολιτισμός από την αρχή, αλλά σε άλλα πλαίσια. Ας κάτσουμε να το σκεφτούμε λιγάκι. Αρχικά ήταν οι πίθηκοι (ΝΑΙ, είμαστε οπαδοί της εξέλιξης). Καλά, ας αφήσουμε τους πιθήκους και ας πιάσουμε τους Homo Sapiens. Νομαδικές φυλές, ολιγάριθμες κοινότητες που μετακινούνταν από περιοχή σε περιοχή αναζητώντας τα απαραίτητα για να ζήσουν. Η ανάγκη να προστατευτούν τους ώθησε να δημιουργήσουν αυτές τις κοινότητες. Η ισχύς εν τη ενώσει. Μικρότερες κοινότητες καταλάβαιναν την ανάγκη μεταξύ τους συνεργασίας και ενώνονται σε μεγαλύτερες. Κάποιες βρίσκουν ένα όμορφο μέρος κοντά σε νερό και άλλες πηγές, προστατευμένο και καλλιεργούν τη γη. Ίσως να φτιάχνουν και πρόχειρες οχυρώσεις για να προστατευθούν από αγρίμια ή εχθρικές φυλές που θέλουν το νερό τους. Όσο καλύτερα και ασφαλέστερα ζουν εκεί τόσο αυξάνεται και ο αριθμός άλλων ατόμων που θα θέλουν να ζήσουν μαζί τους. Ο μικρός οικισμός γίνεται πλέον μια πόλη όπου ζουν τεχνίτες, παραγωγοί, πολεμιστές. Και αυτή η πόλη ψάχνει επικοινωνία με άλλες πόλεις. Ο πολιτισμός έχει μπει στο δρόμο του.

Χρειάζεται να κάνουμε παραλληλισμό με την κατάσταση που έχουμε τώρα; Μάλλον ναι… Λοιπόν, οι επιζώντες αρχικά τα βγάζουν πέρα μόνοι τους. Συναντώντας άλλους όμως συνεργάζονται και μετακινούνται συνεχώς από ασφαλές μέρος σε ασφαλέστερο μέρος φροντίζοντας για προμήθειες και προστασία από τα ζόμπι (πρώτοι νομάδες). Οι ομάδες αυτές μεγαλώνουν συνεχώς μέχρι που φτάνουν σε ένα σημείο όπου είναι αρκετά δυνατές για να αντιμετωπίσουν τη μέση ζομποαπειλή. Βρίσκουν λοιπόν ένα καλό μέρος και αρχίζουν να το οχυρώνουν (πρώτοι οικισμοί). Σιγά σιγά είτε ψάχνουν είτε τους βρίσκουν άλλοι επιζώντες, μεμονωμένοι ή σε ομάδες και ο πληθυσμός του οικισμού αυξάνεται. Οι οχυρώσεις βελτιώνονται και ο οικισμός είναι πλέον μια αυτάρκης μικρή πόλη μέσα στα ερείπια. Ο πολιτισμός έχει ξαναμπεί στο δρόμο του.

Μια τέτοια κοινότητα έχει ξεκινήσει στα Σεπόλια, υπό την αρχηγία του Captain Anetilas (περισσότερα για αυτόν στο μέλλον). Είναι το Safevillage-1 και αντιστέκεται και θα συνεχίσει να αντιστέκεται στους κατακτητές ζόμπι. Πολύ καλά οργανωμένο, με προμήθειες για μήνες πολιορκίας, ασφαλίζει συνεχώς την περιοχή γύρω του. Παράλληλα ψάχνει για ζωντανούς σε μια προσπάθεια να αυξήσει την ισχύ του και να αναγεννήσει την κοινωνία. Αν όλα πάνε καλά, σε μερικά χρόνια θα μπορέσει να στήσει περισσότερες κοινότητες και να έρθει σε επικοινωνία με άλλες που ήδη υπάρχουν.

Αλλά για την ώρα, πρέπει να επιζήσει.

Advertisements

January 26, 2008 - Posted by | Zombie Hunters, the rpg | , ,

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: